De strijdbijl begraven.

“Ziet ze haar biologische ouders nog?” Een vraag die heel veel mensen ons stellen. Het antwoord? Ja, L. ziet haar biologische ouders nog. Het gaat om korte bezoekjes, telkens met enkele weken tussen. Ook haar andere broers en zussen zijn op deze bezoekjes aanwezig. Alle kuikentjes zijn dan telkens weer even samen onder moeders en vaders vleugels.

Of dat makkelijk is voor ons? Niet altijd, dat moeten we toegeven. Het leek heel logisch, vóór L. bij ons kwam wonen. Samen met de biologische ouders een bezoekregeling uitwerken, samen bouwen aan een toekomst, samen praten over onze wensen voor L. Kortom, samenwerken. Allemaal hetzelfde doel voor ogen: L. het beste geven. Was het maar zo simpel.

Dat doel voor de ogen bleek al snel 2 heel verschillende paden te bewandelen, met op één pad de biologische ouders en op het andere wij als pleegouders. Ook al had ik mezelf nog zo voorgenomen het niet te doen, ik transformeerde al snel tot een leeuwin die angstvallig haar nieuwe welp beschermde. Achter de hoek loerde een andere leeuwin, die diezelfde welp oh zo graag zelf wou beschermen. De hiërarchie binnen de leeuwengroep was verstoord. Het had een averechts effect op het mooie doel dat we voor ogen hadden.

Op een dag zag deze leeuwin hier het licht. “Laten we de strijdbijl begraven. Wie weet wat zou het geven?” Er kwam een moment waarop de 2 leeuwinnen noodgedwongen een halve dag samen voor de welp moesten zorgen. Met een buik vol stress en een hoofd vol vragen stapte ik ’s morgens vroeg angstig de situatie tegemoet. L. zat moe en hongerig op mijn arm. Ik raapte al mijn moed bij elkaar en vertelde de andere leeuwin hoe ik hoopte dat de welp die dag geen stress zou ervaren. De andere leeuwin keek opgelucht en zei “Ik ook, ik echt ook!”. De dag verliep niet vlekkeloos, het was nog wat zoeken, maar vanaf die dag was alles anders.

Pas toen ik die dag inzag dat de welp gewoon 2 leeuwinnen heeft die samen het beste voor haar willen, ging alles vanzelf beter. Hoe blij mag L. later zijn, want zij heeft niet één mama en papa die haar graag zien, ze heeft er gewoon twee! En allemaal willen we samen het beste voor haar. Wie weet leidt de welp later deze zoekende roedel als leeuwenkoningin?

2 gedachtes over “De strijdbijl begraven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s